|
Ik denk dat ik de bezoekers van Mars zou laten zien hoe wij voor elkaar zorgen. Ik zou hen ouders laten zien, die met hun zojuist geboren baby’s avonds laat op de schouder rondlopen, om hun baby weer te laten slapen. Of vrijwilligers die een huis bouwen voor iemand wiens leven hierdoor zal veranderen. Of waarom wij automatisch stoppen voor iemand die is gevallen en vragen of alles goed is. Of waarom een land eten en medicijnen geeft aan een ander land dat ver over zee ligt. Wanneer wij als mensen voor anderen zorgen, zijn wij op ons best. Als wij op ons best zijn, dan zijn wij ook het meest menselijk. Je zou ons niet eens begrijpen als je ons nooit op ons best zou zien, net zo min als je een basketbal zou herkennen als die leeg en plat is. Wij zijn menselijk omdat wij verbonden zijn met andere mensen. Als je geboren was op een onbewoond eiland, dan zou je wel opgroeien maar bijna niet menselijk zijn. Je zou geen taal spreken en niet veel meer weten dan welke planten goed smaken en welke insecten vies zijn. Je zou waarschijnlijk het slechtste voorbeeld zijn om een bewoner van Mars ons mensen te laten begrijpen. Wij zijn mens omdat wij ons kunnen verbinden met andere mensen. Waarom verbinden wij ons? Omdat wij mensen om elkaar en om onze wereld geven. Standbeelden geven er niet om wat er met hen gebeurt. Robots geven er ook niet om. Mensen wel. Wij geven erom, met elkaar.
|
Links om te onderzoeken Op een onbewoond eiland (liedje)
|
